De muziekvereniging behoort niet tot de Vlaamse identiteit …

Over de aanhoudende besparingstsunami bij de amateurmuziekverenigingen.

Elke gemeente in Vlaanderen heeft een muziekvereniging. Een harmonie- of fanfareorkest bijvoorbeeld dat de belangrijke gebeurtenissen in de lokale gemeenschap luister geeft en elke inwoner in staat stelt om actief aan kunstbeoefening te doen. Deze aanwezigheid is kenmerkend voor onze dorpen, ze behoort tot de Vlaamse identiteit. De geleverde muzikale kwaliteit geniet daarenboven waardering in de hele wereld. 

En de Vlaamse overheid, hoe gaat zij hier mee om? Een eerste staaltje van haar politiek kregen we bij de overheveling van de provinciale middelen naar de Vlaamse Gemeenschap. We werkten op haar vraag een plan uit rond talentontwikkeling met linken naar de professionele kunsten en het deeltijds kunstonderwijs. Een plan dat gunstig werd onthaald … maar niet beloond. De toegekende middelen, 225.000,00 euro, bedragen minder dan de helft van het bedrag van de ondersteuning die onze verenigingen rechtstreeks van de provinciebesturen ontvingen en dan zwijgen we nog over alle organisatie- en personeelskosten die werden gedragen door deze provinciebesturen. 

Een tweede uiting van waardering lezen we in de Beleidsnota Cultuur 2019-2024 van minister-president Jan Jambon en het bijhorende document met de beleids- en begrotingstoelichting. De subsidies van VLAMO worden verminderd met 6% en de werkingsmiddelen worden niet langer geïndexeerd. De zeer beperkte middelen die we vanaf 1 januari 2020 zouden recupereren voor onze verenigingen door de uitrol van ons Plan Talentontwikkeling worden op deze manier bijna gehalveerd. Kortom, de financiering van de amateurmuziekverenigingen en VLAMO gaat met grote stappen achteruit. 

Ongetwijfeld zal worden tegengeworpen dat iedereen moet besparen. De kaasschaaf van 6% treft alle gesubsidieerde organisaties. Voor het amateurmuziekleven, reeds zwaar getroffen door de kaalslag bij de beslissing over de provinciale middelen, komen de nieuwe besparingen echter extra hard aan. 

Het is nochtans de bedoeling om ons te ‘stimuleren’ in onze werking, lezen we in de beleidsnota op pagina 22 en dit lijkt niet ironisch bedoeld. Woorden worden helaas niet omgezet in daden. Een keuze vóór de 65.000 amateurmusici die de Vlaamse identiteit mee vorm geven wordt duidelijk niet gemaakt, integendeel.